Prolog

  Biegłam, ale nie wiedziałam gdzie. Nogi same mnie niosły. Bez problemu ominęłam drzewa i krzaki , co przy moim wysportowaniu jest oczywiście niemożliwe. Uciekałam przed kims .. ale kim ? Nieważne . Ważne , że czułam , że stanie się cos złego...
 Zatrzymałam sie i zauważyłam jakąś postać . Był to chłopak, obrócony do mnie plecami. Ubrany był cały na czarno. Właśnie miał się obrócić, kiedy
- Melanie ! Wstawaj ! - usłyszałam głos mamy.
Wzięłam telefon i sprawdziłam godzine : 7:30 no tak.... za 30 minut mam zajęcia. Szybko wstałam z łóżka, wzięłam wczoraj naszykowane ciuchy i poszłam do łazienki. Szybki prysznic, ubrałam sie, wzięłam torbę i zeszłam na dół . Poszłam do kuchni i zobaczyłam mamę robiącą naleśniki i tatę czytającego gazetę.
- Dzień dobry - powiedziałam po czym usiadłam i zaczęłam jeść.
- Dzień dobry- odpowiedzieli razem.
Szybko zjadłam i poszłam na zajęcia.Moja sala była dość daleko, ale tyle razy tędy przechodziłam , że znam tą drogę na pamięć. Przeszłam przez ostatnie pasy i weszłam do budynku. Od razu skierowałam się do szatni. Cassie już tam była.
-Hej Cassie - przywitałam dziewczynę i rozebrałam się po czym zaczęłam się ubierać w strój.
-Hej. Dzisiaj znowu zajęcia do 20. - powiedziała z niekrytym wkurzeniem.
-Co?! Znowu ? - nie lubiłam wracaj późno w zajęć. Jest ciemno i nie wiadomo kto może się kręcić.
-Niestety. - powiedziała po czym zaczęła się rozciągać. Poszłam w jej ślady i zrobiłam kilka fikołków , stanie na rękach , przewroty i te sprawy.
-Witam was moi mili ! - przez drzwi do sali weszła nasza nauczycielka tańca- Danielle. Zaklaskała dłońmi , dając nam znak,że mamy ustawić się na swoje miejsca.- dzisiaj zajmiemy się hip hopem-kontynuowała- na początek coś łatwego- powiedziała, włączyła muzykę i zaczęła tańczyć. Oczywiście wszyscy potem dołączyliśmy do niej.

Po tańcu byłam meega zmęczona. Danielle dała nam dzisiaj ostry wycisk. Powtarzaliśmy wszystkie kroki, skoki, wyskoki. Aż głowa mała. Po treningu Cass zaproponowała mi,że mogłaby mnie odprowadzić,ale jej odmówiłam. Oczywiście nie uśmiecha mi się wracać samej do domu, ale nie chcę jej wykorzystywać. 

-To do jutra pa ! - powiedziałam , kiedy już wyszłyśmy z budynku. 

-Pa ! -odpowiedziała i każda z nas poszła w swoim kierunku.

  Byłam już obok kwiaciarni, od której było zaledwie 600 metrów od mojego domu., kiedy poczułam , że ktoś mnie obserwuje. Szybko odwróciłam się i nikogo nie zauważyłam. 

-To tylko twoja wyobraźnia. Opanuj się.-powtarzałam w myślach. 

Nie wiedząc co robię zaczęłam iść coraz szybciej i szybciej. Nagle usłyszałam jakby trzask połamanej gałęzi i poczułam jak jakieś silne ramiona łapią mnie od tyłu. 

-Aaa ! Pomocy ! - zaczęłam krzyczeć, ale tajemnicza postać zakryła moje usta swoją wielką, brudną dłonią. 

-Spokojnie. Chce się tylko zabawić- zza pleców usłyszałam męski, zachrypnięty głos,aż ciarki przeszły po moim ciele. 

------------------------

Jak myślicie kogo spotkała Melanie ?

Czy ten ''ktoś'' zrobi jej coś złego ? 

A może ktoś ją uratuje ? 

Tego dowiecie się w rozdziale 1. :)

~Maddie